كه رستگارى يافتند مؤمنانى كه در نماز با خشوعند و ديگر فرموده است كه در بلاها و سختيها از جهت دفع آن ياورى جوئيد به روزه و نماز ، و نماز يا استعانت به آن گران و دشوار است مگر بر خاشعانى كه در حالت نماز دل ايشان مشغول جناب اقدس اوست زيرا كه ايشان لذتهاى عظيم مىيابند كه ثقل آن از ايشان مرتفع شود بلكه لذت ايشان در نماز است و بس . و در حديث صحيح زراره منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات الله عليه فرمودند كه چون به نماز برخيزى بر تو باد كه دل خود را متوجّه نماز گردانى زيرا كه از نماز تو چيزى مقبول است كه دل تو با خدا باشد پس با دست خود و ريش خود بازى مكن و مگذار كه غير نماز چيزى در خاطر تو در آيد و دهن دره مكن و كمان كشى مكن مهما أمكن يا چنان كه مقدمه آن را از بىخوابى و پر خوردن بفعل نياورى تا در نماز واقع نشود و دست خود را مبند چنان كه اكثر سنيّان مىكنند زيرا كه فعل گبرانست و در حال نماز دهن را مبند و خود را مجتمع ساز بلكه در ركوع و سجود بال دار باش و از هم گشوده مانند شتر لاغر ، و بر پاشنهاى پا منشين در ميان سجدتين و در تشهد و در حالت سجده كل دستها را تا مرفق بر زمين فرش مكن و انگشتان را مشكن كه اينها نقصان نماز است ، و به نماز مايست با تنبلى و پينكى و سنگينى كه اينها علامت نفاقست چنان كه حق سبحانه و تعالى نهى فرموده است مؤمنان را كه متوجه نماز شوند و مست خواب باشند و در شأن منافقان فرموده است كه چون به نماز مىايستند با كسل و تنبلى مىايستد و ريا مىكنند و عبادات خود را بخلق مىنمايند و ياد نمىكنند خدا را مگر اندك امّا تتمه متن ديگر روى خود را به قبله كن و روى خود را از قبله مگردان كه نمازت فاسد مىشود و راست بايست زيرا كه حضرت رسول الله صلى الله عليه و آله فرمودند كه هر كه پشت خود را راست